Wat is Mobbing?

Volgens de officiele omschrijving mobbing is: Mobbing is systematisch vernederend, intimiderend of vijandig gedrag gericht op steeds dezelfde persoon, die zich hiertegen niet effectief weet te verweren.
Het klinkt ernstig en als het waar is, dan is het ook ernstig. Ik heb een voorbeeld: een werknemer had een groot aantal overuren van het vorig kalenderjaar. Dit is al vaker in de voorgaande jaren voorgevallen. Alle voorgaande jaren waren geen probleem om de overuren mee te nemen naar het volgend kalenderjaar. Dit jaar helaas de afdeling komt mankracht tekort dus het bedrijf kan niet permiteren om collega's voor lange tijden vakantie toekennen. Er is op directieniveau besloten om slecht een week mag meenemen als extra vrijde dagen en de resterende dagen worden uitbetaald. Het is ook bescherevn in de regelement van de CAO en goedgekeurd door OR. De medewerker blijft herhaardelijk de leidinggevende verzoeken om voor hem een uitzondering te maken. Het wordt door de leidinggevende met argumenten meerdere malen afgewezen. De medewerker ervaart dit als pesterij en tegenwerking en raakt in depressie.
Uit het oogpunt van de medewerker is de situatie begrijpelijk waarom voelt hij zich benadeeld. Plotseling wordt zijn dagen tegen ongunstige voorwaarden (belastingtechnisch) vergoed en er wordt geen rekening gehouden met zijn wensen, zijn lange diensttijd, loyaliteit en inzet tegenover zijn bedrijf. Het bedrijft kan niet ander wegens economische redenen. Heeft de medewerker gelijk dat hij zich gepest voelt?

Pesten, Mobbing, Intimidatie op de werkvloer - waar ligt de grens?

Door pesten, intimidatie of mobbing gaan tienduizenden werknemers dagelijks met lood in hun schoenen naar hun werk. Pestgedrag is zeer traumatisch voor de slachtoffers en kan uitmonden in arbeidsongeschiktheid en soms zelfs zelfmoord. Door pesten kan een levenslang litteken ontstaan, waardoor het leven van de persoon drastisch gaat veranderen: scheiding, werkloosheid, financiële- en geestelijke problemen.
Soms collega's kijken met onbegrip naar de situatie: ach, het is toch gewoon een grapje of waarom maak je zo druk om? Stel je niet aan.” Slachtoffers van pesterijen op het werk krijgen het maar al te vaak te horen. Waar ligt de grens? Wat is pesterij en wat is een gewone grap om de dagelijkse sleur op de werkvloer te ontbreken?

In vele gevallen beweren de slachtoffers dat de leidinggevende de grootste pestkop is. Is dat waar? Een conflict op de werkvloer kan geïnterpreteerd worden als pesterij door de manager?
Ik vraag beide groepen om te reageren en hun ervaringen te delen:

- Werknemers: die ervaren pesterij op de werkvloer door collega's of de manager.
- Werkgever: die wordt als een pestkop betiteld door één of meerdere werknemers.

In de Arbobalans 2006 (opgesteld door TNO in opdracht van het Ministerie van Sociale Zaken) valt te lezen dat Nederland in vergelijking met andere landen in Europa over het algemeen gunstig scoort op het gebied van arbeidsomstandigheden. Werknemers staan relatief weinig bloot aan lichamelijke risico’s op het werk. Maar zij hebben wel vaker last van ongewenste omgangsvormen zoals pesten en intimidatie. Twee derde van de Nederlandse artsen en verpleegkundigen heeft daar bijvoorbeeld regelmatig mee te maken.
Het bureau ZebraZone komt met soortgelijke conclusies uit onderzoek onder 2230 werknemers. Ongeveer 4,5 procent van de ondervraagden is op het werk slachtoffer van pesterijen. De leidinggevende is vaak de dader. In 34 procent van de gevallen is de baas betrokken bij het pesten, zeggen de slachtoffers. Bijna even vaak (32 procent) zijn het mensen van buiten, zoals klanten of leerlingen. Groepen collega’s zijn bij een kwart van de pesterijen betrokken en in een op de zes gevallen is één collega de dader.
De gevolgen van het gepest zijn groot, zowel voor het slachtoffer als voor de organisatie. Slachtoffers hebben meer last van stress en voelen zich minder gezond. Zij verzuimden het afgelopen jaar gemiddeld 20,5 dagen, terwijl niet-gepeste collega’s gemiddeld 6,4 dagen ziek thuis waren. Werknemers die gepest worden, presteren ook minder, vinden zij zelf.

http://www.innovatieforganiseren.nl/

Ik denk persoonlijk dat de waarheid ergens tussen in, maar zeker niet in het midden ligt. Ik kan helaas weten, want ik heb ervaring in beide groepen. Waarom dan deze blog? Omdat ik heb geen patent op de waarheid. Ik vraag me tot heden nog af, hoe en waar is het misgegaan en want ik had anders moeten doen, reageren of handelen. Was het vermijdbaar? Misschien met behulp van jullie mening en ervaring kan ik het voorkomen dat ik weer in de een of andere groep terecht kom. Het is nooit te laat om te leren van elkaar.